Hania Rani to laureatka Paszportu „Polityki” 2023 w kategorii muzyka popularna, zaś w 2024 zdobyła nagrodę Fryderyka w dwóch kategoriach: Artystka Roku oraz Producentka Roku.
Hania Rani i jej kariera
Jest wielokrotnie nagradzaną kompozytorką i pianistką, która porusza się pomiędzy światami muzyki klasycznej i eksperymentalnej. Ukończyła szkoły muzyczne w Warszawie i Berlinie, gdzie otworzyła się na muzykę elektroniczną. Jest jednym z najciekawszych głosów w muzyce współczesnej. Jej zróżnicowany katalog zawiera wydania solowe („Esja”, „Home”, „Ghosts”), duety z Dobrawą Czocher („Biała flaga”, „Inner Symphonies”), muzykę filmową („xABo”, „On Giacometti”), muzykę do spektakli teatralnych, instalacje dźwiękowe.
Czytaj więcej
Sześć Europejskich Nagród Filmowych dla „Wartości sentymentalnej”, nagroda za muzykę dla Hani Rani. „Sirat” z pięcioma statuetkami
Występowała w wyprzedanych salach na całym świecie, od Opery w Sydney poprzez Filharmonię Berlińską, aż po Roundhouse w Londynie. Komponuje dla filmu, ostatnio do nominowanego do Oscara i zwycięskiego w Cannes filmu „Wartość sentymentalna” Joachima Triera, który otrzymał 17 stycznia sześć Europejskich Nagród Filmowych – w tym za muzykę.
Twórczość Hani Rani swobodnie przepływa pomiędzy muzyką klasyczną, jazzową, elektroniczną, eksperymentalną, filmową. Artystka nieustannie poszukuje nowych przestrzeni wyrazu, a nadchodzące wydawnictwo otwiera nowy rozdział w jej karierze.
Muzyka Hani Rani
Na swojej zeszłorocznej płycie „Non Fiction – Piano Concerto In Four Movements” sięgnęła po klasyczną formę koncertu fortepianowego. W „Non Fiction” bardzo ważna jest także współczesna muzyka eksperymentalna i improwizowana.
Początki projektu sięgają 2020 r.. Rani, dzięki zaproszeniu Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN, poznała kompozycje nastoletniej pianistki Josimy Feldschuh, a przede wszystkim historię ostatnich lat jej życia w getcie warszawskim.
– W „Non Fiction” na postać Josimy i na jej twórczość chciałam spojrzeć poprzez pryzmat wydarzeń, które wstrząsają nami dziś. Wojnę w Ukrainie czy eksterminację ludności palestyńskiej w Strefie Gazy obserwujemy w dużej mierze na ekranach naszych telefonów. Jak wpływa to na odbiór i odczuwanie tych nieludzkich koszmarów? Jak na nie reagujemy? Czy przyzwyczajamy się do ludzkiego cierpienia i staje się ono tym samym naszą codziennością? Czy ta bliskość relacji wpływa na naszą większą świadomość i empatię? Te pytania towarzyszyły mi podczas pracy nad płytą – mówi Rani.
Motywem przewijającym się przez cztery części kompozycji jest napięcie: między ciszą i dźwiękiem, spokojem i chaosem, harmonią i dysonansem.
Hania Rani – Warszawa i Gaza
– Obrazy Warszawy zniszczonej podczas drugiej wojny światowej są uderzająco podobne do relacji z Gazy, które teraz oglądamy poprzez cyfrowe media. Poczułam, że muszę przełożyć historię i muzykę Josimy Feldschuh na pytania, które moje pokolenie zadaje sobie dziś – mówi Rani. – Zależy mi, by kompozycje Josimy nie zostały zredukowane do obiektu muzealnego, a posłużyły swoim głęboko humanistycznym podejściem do choć częściowego zrozumienia współczesności – dodaje artystka.
Album został nagrany w londyńskim studio Abbey Road wraz z 45-osobową orkiestrą Manchester Collective pod batutą Hugh Brunta. W powstaniu płyty duży udział mieli także uznani muzycy eksperymentalni: saksofonista Jack Wyllie (m.in. Portico Quartet) i perkusistka Valentina Magaletti (Moin, Vanishing Twin).
Nagranie w Studio Two przy Abbey Road 3 w Londynie to wyróżnienie i ogromny sukces Hani Rani. Od powstania w 1929 r.. w Abbey Road Studios nagrywały i nagrywają legendy muzyki klasycznej i popularnej: od Prokofiewa i Strawińskiego, przez The Beatles, Kate Bush, Massive Attack, Adele, aż po Little Simz czy Idles.
„Non Fiction: A Piano Concerto In Four Movements” miał premierę 14 listopada. Wydawcą płyty jest Decca US, polskim dystrybutorem Universal Music Polska. 25 i 26 listopada artystka wykonała kompozycję na żywo w prestiżowej Barbican Hall w Londynie.
