Wall Street szykuje się na jeden z największych debiutów giełdowych w historii. Anthropic, twórca chatbota Claude, ma wejść na Nasdaq 19 listopada, co otworzy firmie drzwi do ogromnych pieniędzy potrzebnych na rozwój AI. Zainteresowanie inwestorów jest ogromne. Jak podał Reuters, już po trzech dniach prezentacji oferty popyt na akcje Anthropic był sześciokrotnie większy od liczby akcji przeznaczonych do sprzedaży. Za tym wielkim wydarzeniem stoi 43-letni Dario Amodei – fizyk, były pracownik Google i OpenAI, a dziś jeden z najbardziej wpływowych ludzi w świecie sztucznej inteligencji.

Dario Amodei i jego młodsza siostra Daniela mają po około 1,4 proc. akcji spółki, ale mimo niewielkich udziałów, wraz z pięcioma pozostałymi założycielami mają zachować kontrolę nad firmą. W Anthropic Dario jest dyrektorem generalnym, zaś Daniela prezeską. Przy zakładanej cenie emisyjnej 74 dol. za akcję wartość pakietu Daria może sięgać około 17,6 mld dol. To niewiele przy całkowitej wycenie firmy na poziomie 1,4 bln dol.

Chłopiec z kalkulatorem

Dario urodził się w 1983 r., a cztery lata później jego siostra Daniela. Dorastali w dzielnicy Mission w San Francisco. Ich ojciec Riccardo, rzemieślnik zajmujący się wyrobami skórzanymi, zachorował i zmarł, gdy dzieci ledwie zdążyły osiągnąć pełnoletność.

Już jako małe dziecko Amodei żył w świecie liczb. Podczas gdy jego rówieśnicy bawili się zabawkami, on wolał przyciski kalkulatora. Z wiekiem coraz bardziej pochłaniała go matematyka. – Miałem po prostu obsesję na punkcie operowania obiektami matematycznymi i ilościowego rozumienia świata – mówił magazynowi „Wired”.

Czytaj więcej

Boom na AI za 10 bilionów dolarów traci impet. Brak prądu i protesty

Kiedy rodzeństwo poszło do Lowell High School, jednego z najlepszych publicznych liceów w San Francisco, Amodei pochłaniał matematykę i fizykę, zaś Daniela wolała przedmioty humanistyczne i muzykę, w tym lekcje gry na flecie. W dzieciństwie bawili się w gry, w których ratowali świat.

W przeciwieństwie do wielu przyszłych przedsiębiorców z Doliny Krzemowej młody Amodei nie fascynował się internetowym boomem i nie marzył o założeniu start-upu. Chciał zostać naukowcem, fizykiem teoretycznym. Szybko doszedł jednak do wniosku, że dziedzina ta jest zbyt oderwana od rzeczywistego świata. – Bardzo mocno czułem, że chcę robić coś, co mogłoby przyczynić się do rozwoju społeczeństwa i pomagać ludziom – mówił.

Ostatecznie obronił na Princeton nagrodzoną rozprawę doktorską z biologii obliczeniowej. Śmierć ojca, który nie doczekał skutecznego leczenia, wpłynęła na jego zainteresowanie możliwościami przyspieszenia odkryć medycznych.

W 2014 r. rozpoczął pracę w amerykańskim laboratorium badawczym chińskiej wyszukiwarki Baidu, a niedługo potem w Google Brain. W 2016 r. dołączył do OpenAI, gdzie kierował zespołem ds. bezpieczeństwa i pracami nad modelami GPT.

Czytaj więcej

Twórca Claude'a wart 1,4 bln dol. Anthropic ujawnia szczegóły gigantycznego IPO

Lider Anthropica

W 2019 r. OpenAI utworzyło spółkę nastawioną na zysk, pozostającą pod kontrolą organizacji non profit, i przyjęło miliardową inwestycję Microsoftu. Wywołało to sprzeciw części pracowników, którzy obawiali się, że presja komercyjna ze strony gigantów technologicznych zmusi OpenAI do zbyt szybkiego udostępniania modeli, kosztem ich bezpieczeństwa i kwestii etycznych. Na czele niezadowolonych stanął Dario Amodei.

To oficjalna narracja. Są też jednak relacje, które wskazują, że za jego odejściem mogły stać inne powody: ambicje i spory o kompetencje, a zwłaszcza konflikt z Gregiem Brockmanem, ówczesnym prezesem OpenAI, który chciał mieć większy wpływ na prace nad GPT.

Amodei opuścił OpenAI pod koniec 2020 r., a w 2021 r. wraz z siostrą i pięcioma innymi osobami założył Anthropic. Na początku miało to być małe laboratorium AI z około 50 wybitnych badaczy.

Anthropic udostępniło swój model Claude w marcu 2023 r., już po debiucie ChatGPT. Opóźnienie nie było wyłącznie skutkiem problemów technicznych. Firma twierdziła, że celowo opóźniła premierę Claude’a, ponieważ nie chciała jako pierwsza wywołać wyścigu na coraz potężniejsze systemy AI. – „Doszliśmy do wniosku, że nie chcemy być tymi, którzy uruchomią ten wyścig. Pozwoliliśmy zrobić to komuś innemu – tłumaczył. Przyznał jednak, że ta decyzja kosztowała firmę utratę przewagi nad rywalami.

Jak pogodzić altruizm z zarabianiem

– Naprawdę się wściekam, gdy ktoś mówi: Ten facet to czarnowidz. Chce wszystko spowolnić – mówił Dario Amodei w wywiadzie z amerykańskim dziennikarzem technologicznym Aleksem Kantrowitzem. – Mój ojciec zmarł, bo leki pojawiły się kilka lat za późno. Rozumiem korzyści płynące z tej technologii.

Czytaj więcej

Bunt w Dolinie Krzemowej. Donald Trump wciska gaz

Swoje, często dalekosiężne wizje kreśli na comiesięcznych spotkaniach z pracownikami pod nazwą „Dario Vision Quest”. Mówił na nich między innymi o świecie, w którym dzięki sztucznej inteligencji możliwe stanie się pokonanie nowotworów, radykalne wydłużenie życia, a nawet przenoszenie ludzkich umysłów do komputerów.

Że potrafi bronić swoich zasad, pokazał podczas tegorocznego konfliktu z Pentagonem. Anthropic odmówiło zgody na wykorzystanie swoich modeli do masowej inwigilacji obywateli USA oraz do podejmowania decyzji o ataku przez autonomiczną broń. Spór zakończył się uznaniem firmy przez administrację Donalda Trumpa za zagrożenie dla bezpieczeństwa łańcucha dostaw Pentagonu.

Z kolei krytycy, w tym Mark Zuckerberg z Mety i Jensen Huang z Nvidii, zarzucali Dario Amodeiemu katastrofizm i dążenie do skupienia władzy nad AI w jednych rękach. Promowanie czarnowidztwa miałoby też uzasadniać potrzebę tworzenia własnych, „bezpiecznych” i drogich modeli. Wskazują na hipokryzję: Anthropic powstało, bo założyciele nie zgadzali się na komercyjne naciski Microsoftu na OpenAI. Tymczasem w krótkim czasie firma przyjęła miliardy dolarów od Amazona i Google.

Amodei zapewnia, że gdy zagrożenia związane z AI przewyższą korzyści, wstrzyma rozwój potężniejszych modeli. Jednocześnie przyznaje, że, jeśli konkurenci będą udostępniać coraz bardziej zaawansowane systemy, a Anthropic pozostanie w tyle, firma „po prostu przegra i przestanie istnieć”. Teraz do tego dojdzie jeszcze jeden dylemat: co na to powiedzą akcjonariusze.