Pomimo przystąpienia do turnieju jako obrońcy tytułu mistrza Europy z lepszym składem, Hiszpania miała frustrujący dzień. Hiszpańska drużyna całkowicie zdominowała mecz, ale nie udało się tego przełożyć na bramki.

To zasługa bramkarza Vozinhy, który nie pozwolił, by Republika Zielonego Przylądka (Cabo Verde) straciła gola. Po 27 strzałach, z czego siedem było celnych, Hiszpanii nie udało się go pokonać, a kibice oszaleli.

Od debiutanta do bohatera mundialu

Zgodnie z danymi Google Trends przydomek Vozinhy (bywa tłumaczony z portugalskiego jako "babunia"), jak również Republika Zielonego Przylądka to obecnie najszybciej zyskujące na popularności hasła i to nie tylko w polskim internecie. Hiszpański trener Luis de la Fuente przyznał, że jego zawodnikom brakowało wykończenia akcji. – Republika Zielonego Przylądka to bardzo dobrze zorganizowana drużyna. Wszyscy widzieliśmy, że ustawili bardzo ciasną defensywę, a znalezienie przestrzeni w takim systemie jest bardzo trudne – mówił po meczu.

Vozinha właściwie nazywa się Josimar Évora Dias Silva, a urodził się 3 czerwca 1986 w Mindelo. Dzieciństwo miał trudne. Nigdy nie mieszkał z rodzicami. Kiedy się urodził, ojciec odbywał służbę wojskową, a mama ciężko pracowała, więc dorastał z dziadkami (stąd miał się wziąć pseudonim "babunia"). 

Od 2022 r. jest zawodnikiem klubu AS Trenčín. Karierę rozpoczął w klubie Batuque FC. W 2010 r. wygrał rozgrywki drugiej ligi. W latach 2011–2012 grał w CS Mindelense. W 2012 r. przeszedł do angolskiego klubu Progresso do Sambizanga.

Piłkarski wędrowiec

W 2015 r. Vozinha przeszedł do mołdawskiego Zimbru Kiszyniów. W sezonie 2015/2016 zajął z nim 3. miejsce w pierwszej lidze mołdawskiej. W 2016 r. odszedł do portugalskiego Gil Vicente FC, grającego w drugiej lidze. W latach 2017–2022 był zawodnikiem cypryjskiego AEL Limassol. W sezonie 2018/2029 zdobył z nim Puchar Cypru. W 2022 r. przeszedł do AS Trenčín, z którego w 2023 r. był wypożyczony do Batuque FC.

W reprezentacji Republiki Zielonego Przylądka Vozinha zadebiutował w 2012 r. w wygranym 2:0 meczu kwalifikacji do Pucharu Narodów Afryki 2013 z Kamerunem. W 2013 r. został powołany do kadry na Puchar Narodów Afryki 2013, w 2015 r. na Puchar Narodów Afryki 2015, w 2021 r. na Puchar Narodów Afryki 2021, a w 2024 r. na Puchar Narodów Afryki 2023.

W swoim debiucie na Mistrzostwach Świata afrykańska drużyna utrzymała bezbramkowy remis z potężną Hiszpanią, mistrzem Europy. Dzięki ogromnemu duchowi solidarności i ciężkiej pracy, a także znakomitej organizacji, drużyna Bubisty zdobyła swój pierwszy punkt w największym turnieju na świecie.

Ta treść jest częścią płatnego partnerstwa z Google mającego na celu promocję Google Trends.