Włosi tworzą respirator z polskim sercem

Proces budowy respiratora zmieniał się i początkowo miał być produkowany z blachy, a jego niektóre części frezowane ze stali. To jednak rozwiązanie czasochłonne. Jeden z zaangażowanych w projekt inżynierów, Massimiliano D’Amario, zasugerował użycie technologii 3D. Na początku części powstawały na prywatnej drukarce Zortrax M200, należącej do jednego z inżynierów. Dzięki wsparciu olsztyńskiej firmy Zortrax uzupełniono ją o kolejne urządzenie – model M300 Dual o dużym polu roboczym.

CZYTAJ TAKŻE: Grupa Azoty chce rozkręcić polski rynek drukarek 3D. Kto się liczy?

– Technologia druku 3D sprawdza się wszędzie tam, gdzie potrzebne są szybkie i często niecodzienne rozwiązania. Wiele części, które kiedyś trzeba było wytwarzać w zakładach produkcyjnych na specjalne zamówienie, można teraz wydrukować nawet w zaciszu własnego domu. Kiedy usłyszeliśmy o projekcie „Open Breath”, wiedzieliśmy, że możemy pomóc inżynierom, dostarczając im drukarkę odpowiadającą na ich potrzeby – komentuje Mariusz Babula, wiceprezes Zortrax.

W projekt zaangażowało się wielu przedstawicieli przemysłu i uniwersytetów, a także m.in. inżynierowie na co dzień pracujący w instytucie CERN w szwajcarskiej Genewie. Obecnie zespół „Open Breath” ma już w pełni zmontowany prototyp z blachy oraz wersję stworzoną na drukarce 3D. Trwają testy, aby sprawdzić, czy wszystkie zaawansowane funkcje respiratora działają poprawnie.