Z tego artykułu dowiesz się:
- Jakie korzyści niesie ze sobą wykorzystanie sztucznej inteligencji w odkrywaniu leków na otyłość?
- Dlaczego aktualnie stosowane terapie oparte na agonistach receptora GLP-1 mają ograniczenia?
- Co wyróżnia nowo odkryty związek ISM0676 jako potencjalny lek na otyłość?
- Dlaczego może być istotne jednoczesne oddziaływanie na receptory GIPR i GLP-1 w kontroli masy ciała?
Popyt na skuteczniejsze leki na otyłość szybko rośnie, a wartość rynku ma do 2030 r. sięgnąć 60,53 mld dolarów. Mimo to powszechnie stosowane terapie, takie jak agoniści receptora GLP‑1 (GLP‑1RA), wiążą się z niepożądanymi skutkami ubocznymi. Pacjenci i lekarze muszą mierzyć się z utratą beztłuszczowej masy ciała, spowolnieniem efektów w czasie, szybkim powrotem wagi po odstawieniu leku oraz praktycznym wyzwaniem, jakim jest utrzymanie terapii wystarczająco długo, by zachować już uzyskane rezultaty.
Czytaj więcej
Rodzimy start-up buduje cyfrową klinikę, która ma – dzięki inteligentnym algorytmom – pomóc w leczeniu otyłości. Innowacja już skusiła inwestorów,...
Jednym z powodów, dla których badacze szukają alternatyw, jest fakt, że otyłość nie jest kontrolowana przez pojedynczy czynnik. Apetyt, sygnalizacja insulinowa, magazynowanie tłuszczu, a nawet metabolizm kości są ze sobą powiązane poprzez nakładające się systemy hormonalne. Ta złożoność pomaga wyjaśnić, dlaczego niektórzy pacjenci reagują bardzo dobrze na dany lek, podczas gdy inni obserwują jedynie umiarkowane zmiany lub mają trudności z utrzymaniem efektów.
Naukowcy prawdopodobnie znaleźli nowy lek na otyłość
Rosnące zainteresowanie budzi receptor polipeptydu insulinotropowego zależnego od glukozy (GIPR). Jego naturalny ligand (GIP) jest częścią sieci reakcji organizmu na posiłek, a aktywność GIPR wiąże się z wydzielaniem insuliny, odkładaniem tłuszczu w tkankach, strukturą i przebudową kości oraz regulacją apetytu poprzez ośrodkowy układ nerwowy. Ponieważ biologia GLP‑1 i GIP częściowo się przecina, ale nie jest identyczna, naukowcy badają, czy jednoczesne oddziaływanie na GIPR poprzez podawanie zarówno GLP‑1, jak i GIP mogłoby ograniczyć słabe strony obecnych terapii i poprawić długoterminową kontrolę masy ciała.
Czytaj więcej
Polacy stworzyli technologię, która ma zapobiec mikrouszkodzeniom zębów i kosztownym zabiegom. Może być rewolucją w implantologii i ortodoncji. Pro...
Insilico Medicine, firma zajmująca się odkrywaniem leków na etapie klinicznym z wykorzystaniem generatywnej sztucznej inteligencji, ogłosiła wytypowanie związku ISM0676 jako potencjalnego kandydata celującego w receptor GIPR.
Spółka opisuje ISM0676 jako doustnie dostępny małocząsteczkowy antagonista, przeznaczony do leczenia otyłości i chorób z nią powiązanych, w tym cukrzycy typu 2, a potencjalnie także schorzeń sercowo–naczyniowych związanych z otyłością, takich jak niewydolność serca.
Czytaj więcej:
Rodzime medtechy rosną w siłę, a dzięki AI start-upy mają potencjał unowocześnić opiekę medyczną. Technologie rozwijane przez start-upy to m.in. le...
Pro
Feng Ren, współdyrektor generalny i dyrektor naukowy Insilico Medicine, jest pewien, że AI może przyspieszać rozwój w różnych dziedzinach i potencjalnie pomóc w dokonaniu przełomu w leczeniu chorób przewlekłych.
AI skutecznym narzędziem tworzenia nowych leków
Odkrycie i optymalizacja ISM0676 były prowadzone przy użyciu platformy generatywnej AI Chemistry42 oraz powiązanych narzędzi. Związek został wskazany jako kandydat przedkliniczny zaledwie 14 miesięcy po rozpoczęciu projektu, po syntezie i ocenie mniej niż 200 cząsteczek. ISM0676 wykazał wysoką stabilność metaboliczną in vivo, dużą skuteczność przy niskich dawkach, minimalne ryzyko interakcji lek–lek, korzystny profil bezpieczeństwa oraz niską prognozowaną dawkę skuteczną u ludzi.
Dalsze badania przedkliniczne potwierdziły te wyniki, ponownie wykazując istotną redukcję masy ciała i poprawę składu ciała u myszy z „uczłowieczonym” receptorem GIPR. W ciągu 27 dni podawania ISM0676 konsekwentnie prowadził do spadku masy ciała o 10,4 proc., podczas gdy w grupie kontrolnej obserwowano przyrost wagi. Terapia skojarzona z semaglutydem znacząco wzmocniła te efekty, przynosząc redukcję masy ciała o 31,3 proc. Wyniki te wspierają dalszy rozwój projektu w kierunku badań klinicznych.
Czytaj więcej
Chatboty oparte na sztucznej inteligencji stanowią zagrożenie dla osób poszukujących porady medycznej, ponieważ mają tendencję do udzielania niedok...
Wytypowanie ISM0676, a także inne badania w tym kierunku, pokazują, że leki na otyłość mogą stać się skuteczniejsze, jeśli będą oddziaływać na wiele szlaków metabolicznych, zamiast polegać wyłącznie na GLP‑1. To, czy doustny antagonista GIPR, taki jak ISM0676, zapewni istotne i trwałe korzyści, będzie ostatecznie zależeć od rezultatów kolejnych badań przedklinicznych oraz – w dalszej perspektywie – prób z udziałem ludzi.
